blog10ik

Wat ik tegen mijn 10-jarige ik zou zeggen..

Zittend op mijn bed, kijkend uit het raam en verwarmd door een fijne zachte deken om mij heen. Het is koud vandaag. Heel erg koud. Maar geen vervelende kou. Een echt winterse kou met zo’n lekker waterig zonnetje. Ik kom uit Amsterdam vandaag. Als jullie dit lezen hoogstwaarschijnlijk gisteren. Via de pond richting het grote amsterdam centraal. Het leek of iedereen een lach op zijn gezicht had. Ik zag mensen de frisse ‘winterse’ lucht opsnuiven en een beetje dromerig voor hun uitkijken. Terwijl ik het water over voer dwaalde mijn gedachten af. Af naar vroeger, af naar nu maar ook af naar de toekomst. Wanneer ik een klein meisje voor mij met haar moeder hand in hand zie staan, volledig ingepakt met een dikke winterjas en een enorme sjaal, denk ik aan vroeger. Een gemixt gevoel overvalt me. Ik dacht aan wat ik tegen mijn 10-jarige ik zou zeggen..

Lieve 10-jarige Lonneke,

Kijk jou nou eens daar zitten. Groep 7 alweer. Een klein meisje, lange rode lokken, springerige plukjes op je voorhoofd en kleurige kleding. Een beetje in elkaar gedoken en hier en daar een scheve tand. Wat zie je er onzeker uit. Waar is die oprechte lach? Je wordt omringt door ‘vriendinnen’ maar er lijkt iets niet te kloppen. Wat zit je toch in de weg, wat wil je nou eigenlijk zeggen?

Je laat zo over je heen lopen. Dat is zonde. Je bent mooi, intelligent, muzikaal en ook nog eens sociaal. Maar waarom ben je zo bang om alles fout te doen? Waarom geef je alles uit handen? Waarom durf je geen eigen keuzes te maken? Ik wil dat je weet dat je goed genoeg bent. Ik wil dat je weet dat je het waard bent. En ik wil dat je het weet dat je mooi bent zoals je bent.

Niet alles hoeft altijd beter. Ik zie je streven naar perfectie. Ik weet dat je wil laten zien wat je kan. En ik weet ook dat je heel erg bang bent om mensen te verliezen. Maar lieve Lonneke, perfect bestaat niet. Deze manier van streven put je volledig uit. Het gaat erom dat je je best doet, en dat doe je. Kijk eens om je heen. Er zijn zoveel mensen die van je houden, er zijn zoveel mogelijkheden die er nog voor jou gaan komen en er zijn zoveel dingen die echt wel goed komen. Je moet alleen een beetje vertrouwen houden. Ga eens recht staan en laat van je horen.

Het is zonde om zoveel angst te hebben voor dingen die er niet zijn. Dat zegt je moeder niet voor niets altijd tegen je. Wanneer er iets niet goed gaat, kan je je daar altijd later druk om maken. Maar steek je tijd in de positieve dingen in het leven. Want echt, die zijn er ontzettend veel. En zie tips niet als kritiek. Je doet het niet fout. Iedereen mag en kan zichzelf ontwikkelen. Dat is een cadeautje wat het leven aan jou gegeven heeft. 

Lieve Lonneke, ik wil zeggen dat je nog een prachtig leven voor je hebt. Kruip uit je onzekere schulpje en ga de wijde wereld in. Er staat meer op je te wachten dan wat je nu denkt.

Ik vond het mooi om dit naar mijzelf te schrijven. Het is oké om kwetsbaar te zijn. Natuurlijk kunnen we het niet zeggen tegen ons 10-jarige ik. Maar het is bijzonder om soms terug te kijken en te beseffen wat je ondertussen bereikt hebt en hoe je jezelf ontwikkelt hebt. We mogen trots zijn op ons zelf. Allemaal.

Als je het in één zin moet omschrijven, wat zouden jullie dan tegen je 10-jarige ik zeggen?

Liefs Lonneke

 

8 Comments

  • Reply Dineke 29 november 2016 at 13:49

    Wauw wat mooi beschreven, zo prachtig! Ik pieker heel veel over dingen, terwijl die dingen/gebeurtenissen wel goed verlopen, dit wil ik dus echt in gedachten houden!

  • Reply Laura 29 november 2016 at 19:20

    Wow, wat mooi zeg! Ik herken wel dingen. Maar goed dat je dit heb geschreven. X

  • Reply evelien 29 november 2016 at 20:06

    Ik vind het heel erg knap hoe je dit op papier hebt gekregen, wauw! Super mooi geschreven <3
    Goed om eens zo'n terugblik te doen <3
    Liefs,
    Evelien

  • Reply Esther 29 november 2016 at 20:13

    Lieve Lonneke,
    Wat mooi om te lezen hoe jij terug kijkt naar dat 10 jarige meisje uit groep 7. Ik herken je meteen. De dingen die je nu zegt over jezelf zijn de dingen die toen ook tegen je gezegd zijn. Mooi om te lezen dat je het nu zelf ook ziet.
    X esther (juf)

  • Reply Emma 29 november 2016 at 20:15

    Wat mooi geschreven zeg! Mijn verhaal zou denk ik een beetje op hetzelfde neerkomen, want ook ik was een onzeker typje die in mijn schulp zat met weggestopte talenten. Liefs!

  • Reply Fleur 29 november 2016 at 21:45

    Mooi gezegd Lonneke! Tis bijzonder om te lezen hoe je kan veranderen in een paar jaar he! al is het misschien weljammer dat die tien jarige Lonneke dit dan niet kan lezen, maar wie weet als je ooit kinderen krijgt. Lijkt me bijzonder!

  • Reply Kaylee 30 november 2016 at 10:32

    Heel mooi geschreven! Ik denk dat ik voor mijzelf ook zo iets zou hebben geschreven.

  • Reply Rachel 30 november 2016 at 14:02

    Wauw.. wat heb je dit prachtig geschreven en heel herkenbaar! <3
    Ik heb juist gisteren een artikel over perfectie geschreven

  • Leave a Reply